در آمده و از آنها آتش مىبارد تا صورتش را مىسوزاند ، آنگاه گفته مىشود : اين همان كسى است كه در دنيا دو رو و دو زبانه بوده است و در روز قيامت به آن مشهور مىشود . » « 308 » و با اسناد به حضرت باقر ( ع ) روايت شده كه فرمود : « بد بنده‌اى است بنده‌اى كه دو رو و دو زبانه باشد ؛ در حضور برادرش او را مىستايد و در حالى كه غايب است گوشت تن او را مىخورد . » « 309 » و با اسناد به همان حضرت روايت شده كه فرمود : « بد بنده‌اى است بنده‌اى كه نكوهشگر و عيبجو باشد با چهره‌اى روى مىآورد و با چهرهء ديگر روى بر مىگرداند . » « 310 » و با اسناد فرمود : « خداى متعال به عيسى بن مريم ( ع ) فرمود : بايد زبانت و نيز قلبت يكى باشد . من تو را از نفست بر حذر مىدارم و همين آگاهى و هشدار تو را بس است . دو زبان در يك دهان و دو شمشير در يك غلاف شايسته نيست ، و همچنين است باطن و ذهنها . » « 311 » ابو حامد گويد : « علما اتفّاق نظر دارند كه ديدار كردن دو نفر با دو چهره نفاق است و نفاق نشانه‌هاى بسيار دارد و اين يكى از آنهاست . و روايت شده كه مردى از اصحاب پيامبر خدا ( ص ) درگذشت و حذيفه بر او نماز نگزارد . عمر گفت : مردى از اصحاب رسول خدا مىميرد و بر او نماز نمىخوانى ؟ حذيفه گفت : او از منافقان است . عمر گفت : تو را به خدا سوگند من از منافقانم يا نه ؟ حذيفه گفت : نه و هيچ كس را پس از تو از نفاق ايمن نمىدانم . » اگر كسى اشكال كند و بگويد : بنابراين انسان به چه وسيله دو زبانه مىشود و تعريف آن چيست ؟ در جواب مىگوييم : هر گاه كسى بر دو دشمن وارد شود و با هر يك از آنها صادقانه خوشرفتارى كند منافق و دو زبانه نيست ، زيرا يك نفر گاه با دو دشمن دوستى مىورزد و دوستىاش قوى نيست و به حدّ برادرى نمىرسد ، چرا كه اگر دوستى تحّقق يابد مقتضاى آن دشمنى ورزيدن با

--> ( 308 ) عقاب الاعمال باب عقاب شخص دو چهره و دو زبان . ( 309 ) عقاب الاعمال باب عقاب شخص دو چهره و دو زبان . ( 310 ) عقاب الاعمال باب عقاب شخص دو چهره و دو زبان . ( 311 ) عقاب الاعمال باب عقاب شخص دو چهره و دو زبان .